Katalog twórców
Szymon Staszewski
Golub-Dobrzyń

Szymon Staszewski

Zestaw fotografii Szymona Staszewskiego ukazuje nam przeżyte i przemyślane widzenie krajobrazu. (Autor interesująco fotografuje także architekturę i wykonuje portrety). W pejzażu poszukuje ciekawej, a zarazem mocno osadzonej kompozycji kadru, umiejętnie operuje skalą barw. Warta podkreślenia jest tendencja do „ocieplania” zimnej, bo niebieskiej dominanty barwnej. Za każdym razem „niebieskość” ma odmienny odcień: słonecznego mroźnego popołudnia na fotogramach Chłop i Pole, zbliża się do przyjemnych szarości na fotogramie Motyl, metalicznie opalizuje na fotogramie Na żagle, nie wywołuje dysonansu z zielenią roślin wodnych na zdjęciu Odbicie. Żywiłem przypisanym Szymonowi Staszewskiemu jest z pewnością woda. Przekonać nas może o tym niezwykłej urody fotogram Ulewa oraz kontrowersyjna Jesień – postimpresjonistyczne z ducha ujęcie zrobione przez szybę podczas deszczu. Deszczowa rzeczywistość na pierwszym planie jest tu złożona z nieostrych plam barwnych. Ale tak właśnie widzimy, gdy stoimy w oknie jesienią, oczekując przejaśnienia. Jego zdjęcia celnie oddają urok przeżywanej chwili, tak jest m.in. na zdjęciach zatytułowanych Gąszcz oraz Noc. Tak jest przy fotografowaniu krajobrazu – obrazy niewielkich przestrzeni przenikają się z fotografiami rozległych obszarów, z zaznaczoną lub tylko sugerowaną dominantą.
Od całości wyciszonego, niemal kontemplacyjnego zestawu Szymona odbiega zdjęcie Prędkość. Każdy w pewnym momencie autorozwoju ulega możliwościom, jakie daje nam współczesny aparat cyfrowy z obiektywem zmiennoogniskowym. Dłuższy czas naświetlania stwarza nam możliwość zmian ogniskowej obiektywu podczas pojedynczego ujęcia. Są też filtry cyfrowe, które pozwalają tak przekształcać dowolne nasze zdjęcie. Nie zawsze jest to uzasadnione, zwłaszcza wtedy, gdy obraz „odrywa się” od przedstawiania widzianej rzeczywistości i staje się abstrakcją – odpowiednikiem krajobrazu wewnątrz nas. Być może jest to zapowiedź nowego zestawu abstrakcyjnych zdjęć Szymona Staszewskiego – wzajemnego przenikania się rzeczywistości zewnętrznej i wyobrażonej, możliwej, a nie tylko otrzymanej dzięki możliwościom współczesnej fotografii cyfrowej.

Stanisław Jasiński
18.05.2009r.