Społeczni-pożyteczni Subiektywny przegląd najciekawszych organizacji pozarządowych w regionie

W ciągu ostatnich lat w naszym regionie pojawiło się wiele inicjatyw społecznych, będących odpowiedzią na konkretne potrzeby środowisk lokalnych, a także autentyczne, wynikające z głębokiej motywacji, by zmieniać najbliższe otoczenie, zaangażowanie ich członków w podejmowane projekty. Działalność organizacji pozarządowych nie koncentruje się wyłącznie na problematyce kultury, jednak jej elementy bardzo często towarzyszą realizowanym zadaniom. Przedstawiane … Czytaj dalej Społeczni-pożyteczni Subiektywny przegląd najciekawszych organizacji pozarządowych w regionie

Społeczni-pożyteczni Subiektywny przegląd najciekawszych organizacji pozarządowych w regionie

W ciągu ostatnich lat w naszym regionie pojawiło się wiele inicjatyw społecznych, będących odpowiedzią na konkretne potrzeby środowisk lokalnych, a także autentyczne, wynikające z głębokiej motywacji, by zmieniać najbliższe otoczenie, zaangażowanie ich członków w podejmowane projekty. Działalność organizacji pozarządowych nie koncentruje się wyłącznie na problematyce kultury, jednak jej elementy bardzo często towarzyszą realizowanym zadaniom. Przedstawiane tu grupy, funkcjonujące najczęściej na zasadach stowarzyszenia, rzadziej – fundacji, podzieliłam według pól ich działalności. Postaram się przybliżyć aktywność organizacji skoncentrowanych wyłącznie na pracy kulturalnej i kulturotwórczej, ale także tych, które podejmują inicjatywy mające wpływać na kształt przestrzeni konkretnych dzielnic czy regionów oraz tych, które zajmują się promocją zdrowia, kształtowaniem postaw tolerancji, empatii i wrażliwości na potrzeby osób dotkniętych chorobą. Dodatkowego podziału dokonałam z myślą o zaznaczeniu ich zasięgu oddziaływania. Stąd pierwsza część przeglądu dotyczy organizacji działających w obrębie Torunia, druga – w Bydgoszczy, trzecia zaś w wybranych miastach, miasteczkach i mniejszych miejscowościach regionu. Dokonywany przegląd ma charakter subiektywny i może znaleźć kontynuację w kolejnych numerach Biuletynu Informacji Kulturalnej.

 

 

 

Część pierwsza: Toruń

 

Zanim przejdę do charakterystyk poszczególnych organizacji pozarządowych, chciałabym wspomnieć o TŁOK-u, czyli Stowarzyszeniu Kujawsko-Pomorski Ośrodek Wsparcia Inicjatyw Pozarządowych. To organizacja, z której pomocy i wsparcia mogą korzystać inne regionalne stowarzyszenia (oczywiście nie tylko te, które zajmują się działalnością kulturalną). TŁOK zapewnia organizacjom pomoc prawną, podpowiada, jakie warunki należy spełnić, by założyć stowarzyszenie, jak promować jego działalność, jak nawiązywać współpracę z innymi instytucjami i organizacjami, z jakich funduszy i programów można skorzystać, gdzie uzyskać konkretną pomoc. Poza tym organizowane są szkolenia i warsztaty związane m.in. z prowadzeniem organizacji pozarządowych, pisaniem i rozliczaniem wniosków projektowych, realizacją zadań ekonomii społecznej. TŁOK wspiera inicjatywy związane z rozwojem społeczeństwa obywatelskiego, promowaniem idei europejskich, działaniem na rzecz dziedzictwa kulturowego i wyrównywaniem szans społeczności wykluczonych.

 

 

I n i c j a t y w y  k u l t u r a l n e

Stowarzyszenie Teatr Wiczy

 

Teatr Wiczy uznawany jest za jeden z czołowych teatrów sceny alternatywnej. Jego założycielem jest Romuald Wicza-Pokojski. Teatr powstał w Brodnicy na początku lat 90. w rezultacie prac nad widowiskiem upamiętniającym odzyskanie niepodległości. Od tamtego czasu jest konsekwentnie zaangażowany społecznie. Ważnym zadaniem, jakie stawiają przed sobą jego twórcy, jest pokazywanie widowisk teatralnych w miejscach, w których dostęp do kultury jest utrudniony bądź których mieszkańcy są defaworyzowani społecznie.

W roku 2010 Teatr Wiczy włączył się w realizację projektu Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie – Lato w Teatrze. W Bartoszycach w ramach półkolonii artystycznych powstał projekt Żniwa. Dzieci pod okiem instruktorów i aktorów pracowały wspólnie nad własnym widowiskiem teatralnym.

Nad spektaklami pracuje cały zespół, który za najbardziej inspirujące formy uznaje performans oraz improwizację. Do współpracy są zapraszani artyści różnych dziedzin sztuki: poeci, malarze, hip-hopowcy i aktorzy teatrów zawodowych (np. aktorka Teatru im. Wilama Horzycy w Toruniu – Matylda Podfilipska). Do najbardziej znanych spektakli teatru należą: Krakersy (2000), Czyściciel dywanów (2002), Emigranci (2004), Cesarz (2005) i Złamane paznokcie. Rzecz o Marlenie Dietrich (2007).

W ostatnich dniach grudnia ubiegłego roku na deskach Teatru im. Wilama Horzycy premierę miał najnowszy spektakl Teatru Wiczy. Krystian Wieczyński zaprezentował swój monodram One Night Contract oparty na opowiadaniu Arthura Millera Występ. Rzecz dzieje się przed wojną. Kanwą spektaklu utrzymanego w stylu avant wodewilu (gatunek cechujący się dużą zawartością muzyki, śpiewu i sztuki stepowania) jest historia amerykańskiego tancerza żydowskiego pochodzenia, Harolda Maya, który podczas jednego z występów otrzymał propozycję zatańczenia w ekskluzywnym klubie w samym Berlinie. Spektakl powstał w ramach projektu Step by step realizowanego przez Teatr Wiczy, dofinansowanego przez Gminę Miasta Toruń.

 

 

Stowarzyszenie Inicjatyw Twórczych tARTak

 

Stowarzyszenie Inicjatyw Twórczych tARTak jest młodą organizacją, którą stworzyli studenci, doktoranci i absolwenci kierunków humanistycznych i artystycznych, często wywodzący się z teatrów studenckich. Członkowie tARTaku koncentrują się przede wszystkim na pracy prospołecznej i realizacji projektów artystycznych, których podstawowym narzędziem są metody teatralne. Głównym cyklem warsztatowym realizowanym od początków istnienia stowarzyszenia jest Teatralna Odnowa. W studenckim klubie na Bielanach rokrocznie organizowane są warsztaty różnorodnych form ekspresji scenicznej: teatru ruchu, pantomimy, śpiewu i emisji głosu, wodzirejstwa czy aktorskiej interpretacji tekstu.

W przestrzeni miasta tARTak pojawiał się kilka razy z akcjami happenerskimi (podczas jednej z takich akcji Uśmiechnij się! mieszkańcom Torunia rozdano 2,5 tysiąca kartek z życzeniami radości). Część swoich projektów młodzi ludzie realizują we współpracy z rodzinnym domem dziecka na Wrzosach oraz z innymi organizacjami pozarządowymi, np. z Motyką. Ostatnio stowarzyszenie jest realizatorem europejskiego programu Młodzież w działaniu pt. Lokalność – odpowiedzialność. Działania teatralne w przestrzeni miasta. W ramach jego realizacji zorganizowano wymianę studencko-teatralną do Bułgarii oraz zajęto się aktywizacją kulturalną dzieci i młodzieży zamieszkujących wybrane dzielnice miasta.

 

 

Stowarzyszenie Kulturalne AKME Toruń

 

Filmowo w Toruniu najprężniej działa Katarzyna „Kafka” Jaworska. Pod nazwą Stowarzyszenia AKME kryje się przede wszystkim tworzony przez nią od ośmiu lat Toruń Film Festival Toffi, który ma dziś rangę imprezy międzynarodowej. Misją festiwalu jest coroczny przegląd filmów i twórców kina niepokornego, tzn. takiego, które w sposób bezkompromisowy włącza się do dyskusji na temat kondycji współczesnego człowieka. Zapraszane filmy sytuują się w nurtach kina ambitnego, autorskiego bądź będącego już zjawiskiem kinematograficznym (jak np. camp).

Przy organizacji festiwalu pracują przede wszystkim młodzi ludzie – studenci i zapaleni miłośnicy kina. Filmowemu świętu od paru lat towarzyszy szereg imprez towarzyszących, a także hasła przewodnie (w tym roku: bo każdy ma w sobie bunt). Ciekawym wydarzeniem z pogranicza sztuk był projekt realizowany z Instytutem B61: Operacja Slapstick, dla którego inspiracją stały się technika chronometrażu, fragment filmu Tętno, techniki multimedialne oraz naukowa wiedza z zakresu fal dźwiękowych i świetlnych. Wydarzeniom festiwalowym towarzyszy prowadzony tzw. blog regionalny, na którym omawia się i promuje pasmo filmów lokalnych. W geście wspierającym ich rozwój w roku 2010 Jaworska zorganizowała konferencję dotyczącą regionalnych funduszy filmowych.

Niegdyś szefowa toruńskiego Kina Studyjnego Orzeł, od czterech lat Jaworska jest kierownikiem Kina Centrum w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu oraz kuratorem programowym tej instytucji. Kino Centrum jest ciekawą inicjatywą przynajmniej z dwóch powodów. Po pierwsze, propozycja programowa Kina Centrum wypełnia dużą lukę, jaka zaistniała po zamknięciu ostatniego kina studyjnego w mieście (Naszego Kina). Poza studenckim Niebieskim Kocykiem, którego repertuar jest ograniczony ze względów finansowych do jednego pokazu w tygodniu, torunianie byliby skazani wyłącznie na multipleks. Jaworska tworzy ambitny repertuar, wybiera filmy nagradzane na znaczących festiwalach i przeglądach, ciekawe debiuty, a także tematyczne maratony filmowe oraz festiwale (np. Toruń Short Film Festival). Po drugie wreszcie – przy Kinie Centrum działa Dyskusyjny Klub Filmowy JAZDA, który od niedawna jest stałym członkiem Polskiej Federacji Dyskusyjnych Klubów Filmowych.

 

 

Instytut B61

 

Wspomniany Instytut B61 jest nową inicjatywą z pogranicza nauki i sztuki. To projekt realizowany przy Fundacji Platon. Strona internetowa Instytutu, przyciągająca uwagę ze względu na kształt graficzny, utrzymana w stylu gazet z okresu socrealizmu albo starych tekturowych biletów kolejowych nie przekazuje wszystkich detali promowanego widowiska, pozostawiając czytelnika z niedopowiedzeniem i tajemnicą. Szczegóły poznajemy dopiero, gdy zakupimy bilet i przybędziemy na umówione miejsce.

Założony przez młodego astronoma, Janka Świerkowskiego, fikcyjny instytut badawczy ma za zadanie przede wszystkim propagować skomplikowane teorie naukowe i przedstawiać je w sposób prosty i interesujący dla przeciętnego odbiorcy, na co dzień nie mającego kontaktu z nauką. Teoriom naukowym ściśle towarzyszą inspirowane nimi wydarzenia artystyczne, do których zaprasza się twórców różnych dziedzin sztuki – przede wszystkim muzyków, performerów, artystów teatru i multimediów.

Pierwszym wydarzeniem realizowanym przez Instytut B61 była Ewolucja gwiazdy. Widzowie zostali zaproszeni w niezwykłą podróż w przestrzenie XIX-wiecznego fortu pruskiego. Celem wyprawy było poznanie ewolucji gwiazdy od narodzin z chaosu materii międzygwiazdowej, przez spokojną drogę na ciągu głównym, aż po wielką katastrofę – energetyczny wybuch Supernowej! – jak pisano w mediach. Poszczególne etapy ewolucji przedstawiali artyści-gwiazdy, z którymi zwiedzający mogli nawiązywać kontakt niemal bezpośredni (m.in. Natalia i Paulina Przybysz, zespół Sofa czy Mariusz Lubomski). Przewodnikami instytutu byli aktorzy Teatru im. W. Horzycy i Teatru Wiczy – Paweł Tchórzelski, Krystian Wieczyński, Radek Smużny, ubrani – podobnie jak Gwiazdy – w białe lub bladozielone fartuchy szalonych naukowców. Kolejna akcja – Zderzenie – odbywała się w pociągu utworzonym przez najpopularniejszą polską lokomotywę elektryczną ET22, siedem wagonów towarowych i jeden socjalny. Pociąg ruszał w trasę koncertowo-naukową po Polsce. Zatrzymywał się w konkretnych miastach (Warszawa, Włocławek, Poznań, Toruń, Łódź, Bydgoszcz), by na ich dworcach prezentować oryginalne widowisko. Tym razem tematem przewodnim był największy eksperyment w dziejach ludzkości – Wielki Zderzacz Hadronów (LHC); naukowcy próbowali rozwiązać zagadkę początku wszechświata. Ostatnia (z sześciu) akcja Ktoś skoncentrowana była wokół zagadnień związanych z tajemnicami ludzkiej jaźni w kontekście fizyki kwantowej (teoria ogólnej świadomości) i neurokognitywistyki. Widowisko rozgrywało się w kamienicach i zakamarkach Bydgoskiego Przedmieścia. Gośćmi koncertu byli m.in.: Bogdan Hołownia, Katarzyna Groniec, Fisz i Emade oraz Tomasz Stańko. W drugiej połowie grudnia odbyła się akcja Coś, pomyślana jednocześnie jako obchody roku istnienia Instytutu. Wśród zaproszonych artystów można było usłyszeć m.in. Marię Peszek, Tymona & Transistors, Małpa/Jinx jako Proximite razem z muzykami toruńskiego zespołu SOFA oraz Cebo, Grajka i Wasila.

Warto pokreślić, że działalność Instytutu B61 została nominowana do nagrody w kategorii Prezentacja Popularnonaukowa w VI edycji konkursu Popularyzator Nauki 2010, organizowanego przez Polską Agencję Prasową (serwis Nauka w Polsce) i Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Instytut B61 uznano za najciekawszą realizację obchodów Roku Astronomii.

 

Fundacja Fabryka UTU

 

Fabrykę UTU tworzą przede wszystkim studenci i absolwenci etnologii, antropologii oraz kierunków artystycznych. Przewodniczącą zarządu jest Katarzyna „Kombi” Jankowska, wcześniej związana z poznańską Fundacją Barka, pracującą głównie z osobami bezdomnymi i wykluczonymi społecznie. ‚Utu’ jest słowem z języka swahili i oznacza człowieczeństwo, ducha, który czyni człowieka istotą ludzką. Celem działalności fundacji jest aktywizacja społeczności lokalnej poprzez inicjowanie i prowadzenie działań kulturalnych, artystycznych, społecznych i obywatelskich. Rokrocznie Fabryka UTU organizuje w Toruniu Festiwal Antropologii Wizualnej ASPEKTY. Można wówczas zobaczyć etnograficzne filmy dokumentalne z całego świata, których wspólnym mianownikiem są zagadnienia związane z antropologią, etnologią i problematyką życia społecznego różnych kultur świata.

Twórcy fundacji włączają się w przeciwdziałanie dyskryminacji społecznej, wspierając grupy defaworyzowane, realizując zadania z obszaru ekonomii społecznej, promując nieformalną edukację czy postulaty zrównoważonego rozwoju. Razem z płockim Stowarzyszeniem Oto ja oraz z poznańską Galerią tak Fabryka UTU zorganizowała wędrującą wystawę artbrutową. Art brut (inaczej: outsider art) znaczy tyle, co sztuka surowa, marginesu. To gałąź sztuki nieprofesjonalnej, którą najczęściej tworzą prymitywiści, a także osoby dotknięte chorobą psychiczną. Angażując się w działania społeczności lokalnych w Toruniu, Fabryka UTU poprowadziła cykl warsztatów filmowych dla najmłodszych mieszkańców Bydgoskiego Przedmieścia Bydgoskie w obiektywie. Ich uczestnicy samodzielnie od postaw przygotowywali własny film: wymyślali jego zarys fabularny, opracowywali projekty scenografii i kostiumów oraz poznawali tajniki reżyserii. Film Fungus prezentowano podczas święta dzielnicy. Promując zachowania ekologiczne, budując świadomość konieczności ochrony środowiska naturalnego, fundacja otworzyła w przestrzeni toruńskiego ogrodu zoobotanicznego EkoMurale – plenerową galerię malowideł ściennych o tematyce ekologicznej.

W maju 2010 roku na Rynku Staromiejskim przeprowadzono plenerową grę planszową Toruń 2061, która towarzyszyła obchodom Światowego Dnia Ochrony Środowiska i organizowanemu przez Pracownię Świadomego Rozwoju Śniadaniu na trawie. Gra powstawała podczas kilkutygodniowych warsztatów artystycznych na Bydgoskim Przedmieściu. Wzorowano ją na słynnym monopolu; pionkami byli gracze, a stawką – projekt przyszłego wizerunku miasta.

 

 

Sztuka Cię Szuka

 

Stowarzyszenie Sztuka Cię Szuka założone przez Martę Kołacz działa przy Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu i zajmuje się przede wszystkim edukacją artystyczną. Jego członkowie za cel nadrzędny stawiają sobie przybliżanie przeciętnemu mieszkańcowi miasta języka sztuki współczesnej. Podejmują szereg działań edukacyjnych skierowanych zarówno do dzieci jak i dorosłych odbiorców sztuki. W program artystyczny Centrum Sztuki Współczesnej wplatane są wystawy i projekty skierowane wyłącznie do dzieci (jak przedszkole interaktywne lub Subiektywna Mapa Torunia) – dzieci mogą stać się świadomymi twórcami kultury, rozwijać talenty i wyobraźnię plastyczną. Dla nauczycieli i opiekunów przygotowywane są specjalne przewodniki ze scenariuszami lekcji, zabaw i gier edukacyjnych inspirowanymi wizytą w centrum sztuki (np. Poradnik Poszukiwacza Sztuki, przewodniki po wystawach skierowane do najmłodszych). Dla bardziej wymagających użytkowników organizowane są konferencje naukowe, spotkania z wybitnymi gośćmi, promocje książek i liczne dyskusje.

 

 

W  s t r o n ę  s p o ł e c z e ń s t w a 
o b y w a t e l s k i e g o

 

 

Stowarzyszenie Bydgoskie Przedmieście

 

Podstawowym celem stowarzyszenia założonego przez Pawła i Martę Kołaczów jest ochrona materialnego i niematerialnego dziedzictwa Przedmieścia Bydgoskiego – dzielnicy, która przed wojną miała status centrum życia artystycznego. Tutaj, przy willowej ulicy Słowackiego utrzymanej w stylu secesyjnym i modernistycznym architektury mieszkali naukowcy i artyści. W willi Zofiówka bywał sam Witkacy, gdy przebywał w Toruniu przy okazji prapremier swoich dwóch dramatów. Dziś, podobnie jak dzieje się to na warszawskiej Pradze czy krakowskim Kazimierzu, dzielnica znowu staje się modna, a jej mieszkańcy na tyle mocno się z nią utożsamiają, że zrzeszają się w organizacje pozarządowe, by wspólnie dbać o jej rozwój, modernizację, estetykę i poprawę bezpieczeństwa.

Stowarzyszenie przybliża historię dzielnicy, uzmysławia zabytkowe wartości jej architektury, dbając by modernizacja nie wpłynęła na nie negatywnie. Szczególną wagę przywiązuje się, by podczas przystosowywania dzielnicy do potrzeb współczesnego mieszkańca i podejmowania nowych inwestycji budowlanych nie zniszczono jej tkanki zabytkowej, walorów przyrodniczych parku przy ulicy Bydgoskiej czy skweru koło Grzybka (pełniącego niegdyś funkcję przystanku tramwaju konnego). Wśród szeregu działań podejmowanych przez członków stowarzyszenia dużo miejsca poświęca się na animację kulturalną skierowaną do najmłodszych i promocję kulturalną dzielnicy, akcentując jej walory turystyczne.

Podobnego rodzaju prace na rzecz dzielnicy Rubinkowo zainicjowała Pracownia Zrównoważonego Rozwoju. Fundacja we współpracy z Urzędem Miasta i dzięki wsparciu Fundacji im. Stefana Batorego stworzyła Partycypator Toruński. Celem projektu jest opracowanie pomysłu na zagospodarowanie parku w dzielnicy. W przygotowaniach biorą udział mieszkańcy osiedla Rubinkowo, dzięki czemu włączają się oni w sposób aktywny w sprawy swojej społeczności i zyskują realny wpływ na zmianę najbliższej przestrzeni.

 

 

Porozumienie na Rzecz Bydgoskiego Przedmieścia

 

Organizacja, którą zawiązało kilka toruńskich organizacji pozarządowych, koncentruje się na próbach kompleksowych działań na rzecz rewitalizacji dzielnicy. W tym celu opracowano (jeszcze niezrealizowany) projekt Strefa 111, którego celem jest praca nad tkanką zabytkową, infrastrukturą, a także integracją i poprawą życia społeczności lokalnej. Dodatkowo trwają przygotowania do utworzenia Centrum Informacji o Dzielnicy Bydgoskie Przedmieście, społecznego biura doradztwa zawodowego oraz Domu Kultury Bydgoskie. Jednym z zadań, jakie stawia przed sobą Porozumienie, jest zdobycie miejsc lokalowych dla toruńskich organizacji pozarządowych i powołanie Toruńskiej Strefy Pozarządowej.

W połowie czerwca zainicjowano święto Bydgoskiego Przedmieścia. Do współpracy zaproszono dwadzieścia organizacji pozarządowych, nieformalne grupy działające w mieście, a także wspólnoty mieszkaniowe i pojedynczych mieszkańców dzielnicy. Oprócz sąsiedzkiego festynu osiedlowego i wspólnego śniadania mieszkańców, zorganizowano grę miejską, zwiedzanie zabytkowej zajezdni tramwajowej i zabytkowych mieszkań, po których oprowadzali ich właściciele. W zaimprowizowanym barze GASTROrakieta można było zjeść lub ugotować coś smacznego. W Cafe Tal przy ulicy Klonowica odbywały się wykłady na temat historii Bydgoskiego Przedmieścia. W pubie Czarny Tulipan zorganizowano wernisaże, a w parku – koncerty i warsztaty rękodzielnicze, muzyczne i taneczne. Teatr Wiczy na jednym z podwórek Bydgoskiego Przedmieścia przedstawił spektakl Po prostu.

Obchody święta pokazały, że mieszkańcy mają potrzebę utożsamienia się z najbliższym środowiskiem lokalnym, zależy im na wizerunku i ożywieniu kulturalnym dzielnicy, a wydarzenia inicjowane przez stowarzyszenie stopniowo starają się uczynić z Bydgoskiego Przedmieścia alternatywne centrum Torunia.

 

 

Stowarzyszenie Inicjatyw Niemożliwych Motyka

 

Założone przez toruńskich studentów stowarzyszenie (prezes – Katarzyna Filipska) swoją działalność kieruje do młodzieży i dorosłych do lat 30. Podstawowym polem działalności Motyki jest realizowanie programu wymiany wolontariackiej do jednego z krajów Unii Europejskiej lub krajów definiowanych jako partnerskie w ramach międzynarodowego programu wolontariatu europejskiego European Volontary Service – EVS. Dla młodych wolontariuszy przewidziane są szkolenia, np. podczas letnich workcampów w Niemczech. Warto tu wspomnieć, że przed realizacją projektów międzynarodowych Motyka współpracowała z Polsko-Amerykańską Fundacją Wolności i organizowała studencki wolontariat lokalny.

Dodatkowym polem zainteresowań członków stowarzyszenia jest problem ekologii i sprawiedliwego handlu (fair trade). Od jesieni 2010 roku Motyka realizuje projekt Rekonstrukcje (w ramach europejskiego programu Młodzież w działaniu). Podczas cyklu warsztatów jego uczestnicy przetwarzają bezużyteczne materiały, by nadać im nowe funkcje. Źródłem inspiracji są dla nich vintage, design i recykling. Zajęciom towarzyszy degustacja żywności ekologicznej i produktów lokalnych. Zakończeniem projektu ma być pokaz mody z użyciem ubrań i dodatków projektowanych i szytych podczas warsztatów.

W tym samym czasie stowarzyszenie zorganizowało obchody Dnia Sąsiada w dzielnicy Rubinkowo – święto talentów jej mieszkańców. Poszukiwaniom pasjonatów, kolekcjonerów i osób utalentowanych towarzyszyło rozesłanie listów do mieszkańców. Do współpracy zaproszono Spółdzielnię Mieszkaniową Rubinkowo, Zespół Szkół nr 16 w Toruniu oraz słuchaczki Toruńskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Dzień Dnia Sąsiada przypadał na Międzynarodowy Dzień Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym. Wspólnie ze Stowarzyszeniem TŁOK promowano ideę Uniwersytetu Powszechnego. Zorganizowano warsztaty wspólnej wymiany talentów i umiejętności – od sztuki decoupage, origami, przez malowanie latawców i wyszywanie, aż po naukę śpiewania.

 

 

Rowerowy Toruń

 

Rower, traktowany jako alternatywny środek transportu wobec komunikacji miejskiej i samochodów, jest wspólnym atrybutem wszystkich członków stowarzyszenia i jego miłośników. Przyczynia się do odkorkowania ruchu w mieście, zmniejszenia liczby wypadków i nie zatruwa środowiska.

Stowarzyszenie Rowerowy Toruń koncentruje się na poprawie infrastruktury rowerowej w mieście. Mowa przede wszystkim o tworzeniu nowych ścieżek rowerowych i modernizowaniu już istniejących, a także o budowaniu parkingów dla rowerów i poprawie bezpieczeństwa jazdy rowerzystów. Członkowie stowarzyszenia, biorąc przykład z mieszkańców krajów Europy Zachodniej (głównie Niemiec, Danii i Holandii), nawiązują współpracę z władzami miasta, Miejskim Zarządem Dróg oraz policją, by uwzględniano ich potrzeby – projektując drogi rowerowe, wykonane z odpowiedniej nawierzchni, które będą stanowiły jednolity, połączony ze sobą system komunikacyjny.

Podstawowymi akcjami inicjowanymi przez Rowerowy Toruń jest nieformalny ruch społeczny – rowerowe masy krytyczne. Rowerzyści umawiają się na konkretny dzień i godzinę, by wspólnie przejechać ulicami miasta. Rowerowa parada przypomina karnawałowe święto. Bardzo często jej uczestnicy przebierają się, są kolorowi, używają flag i transparentów, gwizdków, trąbek i klaksonów, żeby zwrócić na siebie uwagę przechodniów i kierowców. My nie blokujemy ruchu, my jesteśmy ruchem – to podstawowe hasło mas krytycznych. Rowerowy Toruń tym różni się od rowerowych mas krytycznych w innych miastach, że organizuje je w pełni legalnie. Bardzo często są one tematyczne, tzn. wspierają konkretne inicjatywy obywatelskie i akcje charytatywne – Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy, obchody dni osób chorych, pomoc potrzebującym. Rowerowy Toruń jest stosunkowo nową inicjatywą, jednak liczba jego zwolenników stale rośnie.

 

P o  z d r o w i e

 

Fundacja Stabilo

 

W zakresie promocji i profilaktyki zdrowia, przede wszystkim zaś w przełamywaniu stereotypów związanych z postrzeganiem osób chorych psychicznie działa Fundacja Stabilo założona w 2007 roku przez Beatę Podwojską. Obszar jej działalności (prowadzonej na zasadzie „non-for-profit”) w ostatnim czasie rozszerzył się o województwa warmińsko-mazurskie i małopolskie. Celem fundacji jest wspieranie osób zagrożonych wykluczeniem i wykluczonych społecznie, dotkniętych tzw. chorobą afektywną dwubiegunową (ChAD) i depresją oraz ich rodzin w walce z chorobą. Przebieg choroby afektywnej dwubiegunowej polega na następujących po sobie fazach depresji chorego z naprzemiennymi fazami tzw. manii, czyli wzmożonej aktywności psychoruchowej. Życie w ciągłej huśtawce samopoczucia i nastroju jest bardzo trudne, niszczy dotychczasowy rytm życia, pracę i relacje międzyludzkie.

Fundacja Stabilo działa na kilku poziomach. Włącza się w organizację obchodów dni osób chorych psychicznie, prowadzi kampanie społeczne związane z przełamywaniem stereotypów i uprzedzeń związanych z problemem choroby psychicznej (np. kampania Spotkania z afektywnością współfinansowana przez Urząd Miasta Torunia, konferencja ChAD i depresja) oraz organizuje akcje promujące postawy zaangażowanego i otwartego społeczeństwa obywatelskiego (udział w akcji Masz głos, masz wybór, realizacja projektu Senior-liderem społecznym). Znaczną część działalności Stabilo wypełnia aktywizacja zawodowa chorych i osób długotrwale bezrobotnych (konferencja Miejsce osób chorych psychicznie na rynku pracy, wspieranie inicjatyw ekonomii społecznej) oraz bezpłatne poradnictwo prawne i psychologiczne dla osób chorych i ich rodzin.

Stabilo podejmuje również działania związane ze wspieraniem działalności kulturalnej społeczności lokalnych. Prowadzi jedyny w Toruniu portal internetowy w całości poświęcony wydarzeniom i inicjatywom kulturotwórczym www.kulturalnytorun.pl. W przestrzeni nowych mediów funkcjonuje także portal społecznościowy dla Torunia www.orbiTorun.pl, którego użytkownicy mogą się łączyć w grupy miłośników i mieszkańców konkretnych ulic, dzielnic i regionów miasta. Problemy poruszane na portalu, rodzące się tu postulaty i wnioski przekazywane są władzom miasta. Celem portalu jest stanie się „współczesną agorą miasta”. Portalem bezpośrednio związanym z działalnością fundacji jest jedyna w Polsce informacyjno-doradcza strona www.afektywni.pl. Jej użytkownicy mogą się wymieniać doświadczeniami związanymi z walką z chorobą, szukaniem pomocy i wsparcia. Na stronach portalu zamieszczane są również artykuły naukowe i popularyzatorskie związane z ChAD oraz z depresją, a także możliwość uzyskania porady prawnej i psychologicznej.

 

Magdalena Jasińska

Dalszy ciąg w następnym numerze Biuletynu.