KATAR – FOTOGRAFIA
Finał 9 czerwca 2017 r.

KONFRONTACJE AMATORSKIEJ
TWÓRCZOŚCI ARTYSTYCZNEJ REGIONU

Granica - Kasper Hein net

KATAR – FOTOGRAFIA

 

Protokół
XXVI Konfrontacji Amatorskiej Twórczości Artystycznej Regionu
KATAR Fotografia
pod hasłem Czas jak rzeka – w Roku Rzeki Wisły
9 czerwca 2017 r., Toruń

Na konkurs fotograficzny XXVI Konfrontacji Amatorskiej Twórczości Artystycznej Regionu zorganizowany przez Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w Toruniu napłynęło 38 zestawów zdjęć: 1 zestaw w kategorii wiekowej do 16 roku życia oraz 37 zestawów w kategorii powyżej 16 roku życia.

Jury w składzie:
Monika Bojarska – historyk sztuki, grafik WOAK
Anna Kola – członek ZPAP i ZPAF
Marek Noniewicz – członek ZPAF
po zapoznaniu się z nadesłanymi pracami konkursowymi postanowiło przyznać:

w kategorii powyżej 16 lat:

Dwie równorzędne II nagrody

Łucja Januszko za:
zestaw zdjęć bez tytułu

Jakub Wawrzak za zdjęcia:
•    Timekeepers 01,
•    Timekeepers 02,
•    Timekeepers 03,

 

Dwie równorzędne III Nagrody

Kasper Hein za zdjęcia:
•     „Granica”,
•     „Tajemnica”,

Zuzanna Lewandowska za zdjęcie:
•    bez tytułu,

 

Pięć równorzędnych wyróżnień:

Piotr Gutkowski za dwa zdjęcia:
•    bez tytułu
Krzysztof Herman  za zdjęcia:
•    Wisła-okolice przystani WTW-Włocławek,
•    Panorama-zapora na Wiśle-Włocławek,
Jowita Kunicka za dwa zdjęcia:
•    bez tytułu
Jacek Melerski za zdjęcia:
•    704-km,
•    711-km,
Darek Sompolski za dwa zdjęcia:
•    bez tytułu

W kategorii do lat 16 jury nie przyznało nagród i wyróżnień.


Jury wytypowało na wystawę pokonkursową prace następujących autorów:
1.    Paulina Broma
2.    Marek Burski
3.    Magda Górska
4.    Marta Grabowska
5.    Piotr Gutkowski
6.    Kasper Hein
7.    Krzysztof Herman
8.    Marta Jabłkowska
9.    Łucja Januszko
10.    Dariusz Kilan
11.    Monika Konopka
12.    Jowita Kunicka
13.    Michalina Kosakowska
14.    Zuzanna Lewandowska
15.    Natalia Mazurkiewicz
16.    Jacek Melerski
17.    Beata Nowak-Latańska
18.    Joanna Osińska
19.    Anna Płonka
20.    Aleksandra Puzio
21.    Aneta Różańska
22.    Anna Rusiłko
23.    Darek Sompolski
24.    Joanna Stepaniuk
25.    Bartosz Stranc
26.    Regina Szczęsna
27.    Agnieszka Szolcman
28.    Marek Szporka,
29.    Alina Śmietana
30.    Paweł Wałęsa
31.    Stefania Warszewska
32.    Jakub Wawrzak
33.    Izydor Zaremba

Wernisaż wystawy
fot. Stanisław Jasiński

chevron-right chevron-left

 Katalog wystawy

 

Czas jak rzeka
Konfrontacje Amatorskiej Twórczości Artystycznej Regionu w dziedzinie fotografii
KATAR`2017

Hasło tegorocznego KATAR-u w dziedzinie fotografii ma związek z ogłoszeniem tegorocznego Roku Wisły 2017. Sformułowane zostało jako metafora, aby dać nieograniczone możliwości jego interpretacji i skłonić do oddania go różnorodnymi obrazami fotograficznymi, zależnymi przede wszystkim od wrażliwości i umiejętności artystów – amatorów z naszego regionu. Nie chcemy podawać naszej interpretacji tak głęboko utkwionych w każdym z nas pojęć, jak Czas i Rzeka. Czekamy na Wasze indywidualne propozycje.

Podamy jedynie garść podstawowych informacji oraz kilka praktycznych podpowiedzi.

 

  1. Królowa polskich rzek.

 

Wisła jest największą rzeką w Polsce, płynie niemalże środkiem kraju, od źródeł w pobliżu granicy południowej, do ujścia w granicach północnych Rzeczpospolitej.  Jej długość całkowita wynosi 1047 km, z czego w granicach województwa kujawsko – pomorskiego znajduje się 206 km, a w granicach Torunia aż 19 km.  Dorzecze Wisły pokrywa 80% obszaru naszego województwa. Tylko zachodnia i południowo-zachodnia część województwa leży w dorzeczu Odry, stanowiąc zlewnie Noteci i Wełny. Ale jedną z najstarszych budowli wodnych w kraju jest Kanał Bydgoski, łączący Wisłę i Odrę przez Noteć, drugą ważną rzekę naszego regionu na jej 127 km odcinku. Przepływa przez obrzeża Inowrocławia, Barcin i Nakło nad Notecią. Z kolei Kanał Górnonotecki łączy jezioro Gopło z systemem jezior pałuckich i Kanałem Bydgoskim. Największymi dopływami Wisły na terenie regionu są: Drwęca, uchodząca do Królowej w Toruniu (117 km w regionie), Brda, uchodząca w Bydgoszczy(111 km), rzeka Zgłowiączka, uchodząca we Włocławku(79 km), rzeka Wda uchodząca w Świeciu (62 km), Mątawa, uchodząca w Nowem (62 km), rzeka Osa, uchodząca niedaleko Grudziądza (50 km), rzeka Mień, uchodząca naprzeciw Nieszawy oraz Tążyna, uchodząca w Otłoczynie. Odcinek rzeki od południowej granicy województwa do „wielkiego zakrętu” pod Fordonem nosi nieformalną nazwę Wisły Kujawskiej, a w dalszym jej biegu – Wisły Pomorskiej. Na wielu odcinkach wzdłuż rzeki znajdują się wały przeciwpowodziowe. Od ujścia rzeki Tążyny koryto rzeczne Wisły zostało uregulowane w XIX wieku przez władze pruskie i na tym odcinku osiąga ona szerokość 300 – 350 m i głębokość 3 – 5 m. W dawnym zaborze rosyjskim, od około 12 km na południe od Torunia, na wysokości miejscowości Silno, Wisła pozostaje nieuregulowana i ma charakter rzeki prawie dzikiej. Tutaj szerokość koryta dochodzi do 1 km, pełno w nim mielizn i malowniczych wysp. Największe z nich położone są pomiędzy Nieszawą a Ciechocinkiem i noszą nazwy: Kozia Kępa, Zielona Kępa, Dzikowska Kępa. Cyklicznym, corocznym zjawiskiem jest powstawanie licznych ławic piaszczystych, zwanych łachami wiślanymi. Po wybudowaniu w 1970 roku zapory we Włocławku powstał na Wiśle Zbiornik Włocławski, sięgający po Płock. Jest to największy zbiornik wodny w województwie, o powierzchni około 75 km2, pojemności 408 mln m3, długości ponad 50 km i szerokości do 2,5 km. Jeszcze niedawno Wisła zimą pokrywała się lodem, po którym pierwsze na drugi brzeg przemieszczały się zwierzęta, ich tropami przechodzili ludzie. Zdarzały się tak srogie zimy, że powłoka lodowa utrzymywała ciężar wozów konnych a nawet samochodów. W okresie wiosennym nadal zdarzają się wezbrania, zalewające wiślane łęgi, które niekiedy przeradzają się w powodzie.  

 

Podpowiedzi

Powyższe przypomnienie sugeruje, że w praktyce niemal każdy fotograf z naszego regionu, mieszkający nad większą lub mniejszą rzeką czy jeziorem może w Roku Wisły pokazać nam, jakie współcześnie znaczenie ma zbiornik wodny w jego „małej ojczyźnie”. W przeszłości wszystkie osiedla ludzkie oraz pola uprawne, hodowle zwierząt i ptactwa domowego powstawały na brzegach zbiorników wodnych. Rzeki i jeziora były najstarszymi szlakami komunikacyjnymi i handlowymi. Przy ich ujściach i brodach powstawały budowle obronne, przy nich osady i miasta, które strzegły drogi wodne przed wizytami niepożądanych gości oraz nielegalnymi wywozami towarów i plonów. Z rzekami związanych było wiele zanikających dziś zawodów, np.: rybaków, przewoźników i marynarzy, szkutników i cieśli, pracowników portowych i piaskarzy, właścicieli pojedynczych łodzi i flotylli okrętów, a nawet całych linii pasażersko – towarowych. Rzeki były i są atrakcyjnymi miejscami uprawiania sportów wodnych i kąpielisk. Rzeki i jeziora to nie tylko zbiorniki wodne z ich jakże zachwycającą swym bogactwem przyrodą, to przede wszystkim ludzie – w przeszłości i obecnie. Nad rzekami naszego regionu mieszkali i mieszkają ludzie, pochodzący niekiedy z odległych obszarów Europy, np. osadnicy holenderscy, zwani menonitami. Również rolnictwo i hodowla na obszarach bezpośrednio stykających się z rzekami miało i ma nieco inny charakter, niż na obszarach nizinnych.

Istotne też są zmiany krajobrazu wokół szlaków wodnych spowodowane przez przemysł. Także zniszczenia krajobrazu wiślanego w czasie wojennym, ale i zachowane pamiątki działań wojennych, takie jak zatopiony statek żeglugi wiślanej z 1920 w Bobrownikach, czy ostatnie barki rdzewiejące w dawnych portach, niegdyś tętniących życiem. Na obszarze dopływów Królowej Polskich Rzek pozostały też ruiny budowli wodnych, efekty bezmyślności gospodarczej w czasach stalinowskich, kiedy to nastąpiła odgórna likwidacja wszelkich form prywatnej własności, w tym małych elektrowni i młynów wodnych. Równie ważne są zmiany pejzażu nad Wisłą, jakie dokonują się obecnie, a ich symbolami są toruński most im. Gen. Zawackiej i podtoruński Most Autostradowy. Wszyscy z nadzieją oczekujemy powrotu polskich szlaków wodnych na mapę komunikacyjną Europy. Jeszcze niedawno w naszym regionie mieszkali sędziwi starcy, którzy barkami z Torunia, czy Bydgoszczy dopływali europejskimi rzekami i kanałami do Paryża.

Wspaniałym przeżyciem jest  przywitanie się z Królową Rzek Polskich o świcie, nostalgicznym pożegnanie z nią o zmierzchu. Rzeka we mgle, rzeka ze słońcem na horyzoncie… Niezapomnianym przeżyciem spływ kajakowy lub rejs jachtem z tak bliską, że najbliższą osobą. Wędkowanie, ognisko, chóralne niegdyś  śpiewy o dziewczynie i rozmarynie. Rzeka pozostaje tajemnicza, co nie znaczy wcale, że jest obca. Tylko czas jest jak woda przeciekająca przez palce…

Jak pokazać Czas przeciekający przez palce przy pomocy fotografii?

Jak przedstawić Rzekę, która wciąż płynie, a wody w niej nie braknie?

Oto jest pytanie.

 

Oczekujemy niebanalnych odpowiedzi.

Stanisław Jasiński

 

 

 

1. W Konfrontacjach, które mają charakter konkursu, mogą wziąć udział osoby amatorsko zajmujące się sztuką fotografii.
Tematem przewodnim jest hasło: Czas jak rzeka – w Roku Rzeki Wisły.

2. Konfrontacje odbędą się w dwóch kategoriach wiekowych:

• I kategoria – do lat 16,

• II kategoria – powyżej 16 roku życia.

3. Warunkiem udziału w konkursie jest wypełnienie formularza online na stronie: www.woak.torun.pl do 7 maja 2017 r. i przesłanie wymaganych załączników zgodnie z wyborem podanym w karcie zgłoszenia.

4. Uczestnicy mogą przesłać:

• nie więcej niż 10 zdjęć: pojedynczych lub tworzących zestaw, wykonanych w dowolnej technice, z możliwością tworzenia montażu zdjęć współczesnych z archiwalnymi,

• nie więcej niż 5 fotokastów.

5. Każda praca konkursowa powinna być opatrzona tym samym godłem autora oraz zawierać tytuł lub numer (miejsce zdjęcia w zestawie).

6. Użytkownicy klasycznych technik srebrowych oraz technik specjalnych przesyłają fotografie w formacie zbliżonym do 18×24 cm. Użytkownicy technik cyfrowych przesyłają zgodnie z instrukcją dołączoną do formularza zgłoszenia kopie elektroniczne zdjęć w formacie JPEG, w plikach o rozmiarze minimalnym 8 Mpix. Prace nie spełniające wyżej podanych wymagań mogą zostać odrzucone przez jury.

7. Jury powołane przez Organizatora oceni nadesłane prace, przyzna nagrody finansowe i wyróżnienia oraz wytypuje prace na wystawę pokonkursową (pula nagród: 4000.00 zł).

8. Ogłoszenie wyników nastąpi 9 czerwca 2017 r. (piątek) podczas otwarcia wystawy pokonkursowej. Organizator nie informuje o wynikach przed otwarciem wystawy.

9. Nieodłącznym elementem regulaminu są informacje zamieszczone w założeniach ogólnych Konfrontacji.

 

 

KIEDY Finał 9 czerwca 2017 r.
TERMIN ZGŁOSZEŃ do 7 maja 2017 r.
MIEJSCE Galeria spotkań - WOAK Toruń
INFORMACJE I ZGŁOSZENIA

katar@woak.torun.pl

56 652 27 55

ZASADY UCZESTNICTWA W KONKURSIE